Anadolu yaklaşık 5000 yıllık bir tarihi olan Türk şarap üretiminin merkezidir. Şarap üretiminin Osmanlı döneminde yasalar tarafından kısıtlandığı dönemler olmuştur.
1923’te Atatürk tarafından Türkiye Cumhuriyeti kurulduğunda, tüm bu kısıtlamalar kaldırılmıştır.
70’li yıllarda şarap üretimi hızla gelişme göstermiştir. Çoğunluğunu turistlerin yaptığı tüketim üretimde büyük bir artışa neden olmuştur. 80’li yıllardan itibaren ise şarap üretimi hedefini biraz değiştirmiştir. Miktar üretmek yerine, kaliteli şaraplara geçmişler ve başarılı olmuşlardır. 
Türk şaraplarının bu yeni özelliği uzmanlar tarafından da bilinir hale gelmiştir. Bunun sonucu olarak fuarlarda ve sergilerde sunulmuşlar, yüksek kaliteleri sayesinde kabul görmüş ve bazı önemli ödüller kazanmışlardır. Günümüzde Türk şarap şarap üreticileri yılda yaklaşık 80 milyon litre şarap üretmekte, bu şarap dünyanın her yerine ihraç edilmekte ve giderek daha fazla tüketiciyi Türk şarabının kalitesine ikna etmektedir.
Günümüzde üzümlerin çoğu Marmara bölgesinde, Ege sahili boyunca ve Orta Anadolu’da yetiştirilmektedir. Üzümlerin sadece %5’i şarap üretimi için kullanılmakta, gerisi ise meyve olarak yenmekte, kuru üzüm haline gelmek için kurutulmakta veya meyve suyu için sıkılmaktadır.
Yerel üzüm çeşitleri olan Boğazkere ve Öküzgözü Türkiye’nin güneydoğusunda yetişir ve haliyle biraz pahalı olan kırmızı şarap olarak yüksek kalitesiyle tanınmaktadır.
Narince üzümleri Orta Anadolu’nun kuzeyindeki Tokat’ta yetişir ve son derece lezzetli beyaz şarap üretmek için kullanılır. Türk güneşinde son derece iyi büyüyen ve ithal edilmiş bir üzüm olan Sauvignon Blanc, hâlihazırda mükemmel bir şarap olarak bilinmektedir. Üzüm yetiştirilmesi ve şarabın üretilmesi ve pazarlanması hükümet tarafından kontrol edilmekte ve hükümet pek çok kısıtlama ve kural koymaktadır.
TÜRKİYE’DEKİ ŞARAP ÜRETİCİLİĞİNİN YAPISI
Şarap üretme sektörü bazı büyük şarap üreticileri tarafından belirlenmektedir. Geçen yılın üst-sınıf-şaraplarına giriş sadece onlar tarafından başlatılmıştır. Şu andaki ufak üzüm bağları, “Châteaux”nin Fransız şirketlerinin modeline göre bu iyi olanların başarısından faydalanmaktadır. Yaklaşık 100 Türk şarap üreticisinin çoğu ufak şirketlerdir ve ihracat yapmazlar. Bu bağ üzümleri tüm ülkenin dört bir yanına dağılmış olduğu ve büyük şarap üreticilerinin üzüm maddesine büyük bir ihtiyacı olduğu için, çiftlik sahiplerinin genellikle yüzlerce kilometre yol gitmesi gerekmektedir.
